Barons DS2 – Springfield DS2 rust 22-22, eindstand komen we later op terug

Door Ylvi

Op zaterdagmiddag 25 januari was het dan zover, de nummer 3 (Barons) tegen de nummer 7 (wij) in de ranglijst. Na twee wedstrijden waar we totaal onszelf niet waren was het dan nu tijd om weer eens te laten zien dat we het “spelletje” nog niet verleerd waren.

De basis vijf ging goed van start, we verdedigden fanatiek en aanvallend liep het goed door. Nu moet ik wel even vermelden dat de tegenstandsters gemiddeld 15 cm langer waren dan wij (ik had eigenlijk het idee dat het nog meer was maar laten we even van deze 15 cm uit gaan). Toch hadden we met de lengte eigenlijk niet zoveel problemen, de lange dames kwamen niet tot scores onder het bord. De scores vielen eigenlijk om en om waardoor er een 12-11 op het scorebord verscheen na de eerste periode. En ja er waren een paar glunderende gezichten… Het zat er misschien echt in vandaag!

Het tweede kwart daar ging het in het begin even mis. Er waren een paar “calls” met een groot vraagteken (lees hier GROOT) waar Barons mooi gebruik van maakte en al snel uitliep naar een 18-11 voorsprong. Gelukkig werd Aniek boos, en wat gebeurt er dan… Tja, dan komen er een paar mooie aanvallende en verdedigende rebounds (heel knap tegen iemand die bijna 2 meter is), meng dit met een paar goede aanvallende acties waar vrije worpen op volgen en dan is het ineens weer 18-18. En ja dan ga je toch wel even glunderen. We maken dit tweede kwart netjes af en gaan rusten met een stand van 22-22.

Rens en Mike namen in de rust even de tijd om nog wat puntjes op de i te zetten. Een overwinning zat er echt wel in (eigenlijk moet ik hier ZIT schrijven maar wat nu gaat volgen… Ik houd het maar op zat). De dames van Breda hadden de defence aangepast, ook zij gingen in een “laffe” zone staan. Beetje jammer dat geen van onze tegenstanders het aandurft om gewoon 40 minuten lang man to man te spelen. We hebben wel extra op een zone defence getraind dus je zou denken geen probleem. Maar dan komt het onder andere op het schot aan, die kansen kregen we ook genoeg daar lag het niet aan, maar de ballen gingen er zaterdag helaas niet in. En dan staat het ineens 37-29!

Het laatste kwart wordt het niet veel beter. We krijgen een paar fastbreaks om ons oren, hebben onnodig balverlies en komen op alle fronten tekort. In plaats van het gat te verkleinen wordt het alleen maar groter… We scoren zelfs 7 minuten op rij niet en dan weet je eigenlijk genoeg. Wel wil ik even vermelden dat Margit dit kwart erg goed speelde. Tja en dan is de wedstrijd afgelopen en staat er een 56-35 op het scorebord. Het zat er echt in, maar we zullen toch punten moeten gaan scoren tegen een zone defence.

Vrije worp percentage 39% (niet best… Tegenstander 27% maar pakt wel de 2 punten).

Scores volgens het sheet (waarbij ik twijfel of dit wel klopt).

Miriam 12
Kelly 6
Myrthe-Linda-Ylvi 4
Aniek- Sintia 2
Natalie 1
Margit 0

De tegenstander had overigens 3 dames in de dubbele cijfers dat gaan we hopelijk bij ons ook heel snel zien.

Onder het genot van een drankje in de kantine vertelde Bert (niet van Ernie maar de coach van de tegenstander) dat hij niet snapt dat wij zo laag staan. Dus daar moeten we dan maar wat aan gaan doen… Ook zei hij dat hij ons verreweg het leukste team vind om tegen te spelen, er is altijd een leuke klik… Ook met coach Rens… Tja en dan ga je toch nog met een “glunderend” gezicht naar huis.

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.