VSE2 hoeft niet te gaan jeu de boulen, maar kan wel een Hakka

En gelijk nog een VSE2 verslagje erachteraan:

Vorige week hebben we helaas geen wedstrijd gespeeld, omdat Ciara een klein windje blies. Gelukkig hebben we wel een awesome teamuitje gehad, georganiseerd door Jolijn. We hebben geschreeuwd, gedanst, geïntimideerd, voorschut gestaan, elkaar verdacht, Ellen ontmaskerd als ontvoerder, heel veel gegeten, spelletjes gespeeld en heeeel veeel gelachen. Een aantal tips: speel geen weerwolven met Caspert voordat je 100% zeker weet dat hij alle kaartjes begrijpt, vertrouw Ellen niet altijd op d’r woord, want de rol van ontvoerder en weerwolf speelt ze iets te goed, zorg dat je genoeg burrito’s veilig stelt voor jezelf voor Aukje ze in d’r zicht krijgt en zorg dat je het verschil tussen links en rechts kent als je ooit een Hakka gaat dansen. Graag gedaan!

Dit weekend mochten we gelukkig wel weer aan de bak tegen Attacus in Veghel. Van te voren werden nog wat weddenschappen gesloten. Als we niet zouden winnen, zouden we stoppen en een jeu de boule team opstarten. Nou leek dit een safe bet, want we staan 10 plaatsen hoger dan zij, maaar je weet het nooit bij ons…

En dat ranking niet veel zegt, werd meteen bewezen in het eerste kwart. Ondanks dat zij slechts met zeven man waren, speelden ze erg snel en waren ze een stukje feller dan wij. Na de eerste vijf minuten stonden we daarom flink wat punten achter en waren de mensen op de bank al sollicitatiebrieven aan het versturen naar de plaatselijke jeu de boule verenigingen. Gelukkig veranderde Caspert de tactiek en gingen we over op een zone-press. We pakten steals, kregen weer vertrouwen en werden feller. Zo fel dat Isa zelfs de scheids een bloedlip gaf. Hier is een stukje context wel handig, maar ik vind het leuker om jullie fantasie op hol te laten slaan. Aan het eind van het tweede kwart gingen we met één punt voorsprong de pauze in. Omdat we deze voorsprong wilden uitbreiden in de tweede helft, had Eef het goede idee om allemaal 1 schot achter elkaar raken om vertrouwen te creëren. Na 5 keer opnieuw te zijn begonnen besloten we dat we dit vertrouwen maar ergens anders moesten gaan zoeken.

Anyway, de tweede helft begonnen we sterk, maakte Laura awesome center-moves, schoot Ellen alles raak, maakte Evy als een malle drives naar het bord, boxte Jolijn alles en iedereen uit, ving Isa geen cross-passes van Evy, werd Rowie alle kanten opgeduwd, maakte Li twee opzettelijke fouten, maakte de tafel snarky comments en moest iedereen aan de beademing (want ook al zijn onze basketballskills geweldig, onze conditie is belabberd op een veld dat zeker 3 cm langer is dan het veld in de gemiddelde sporthal).

Om even terug te komen op de tactiek voor het legen van de flessen van een aantal verslagen geleden (die jullie natuurlijk allemaal hebben gelezen), hij werkt! Ik stapte soepel over de bak heen en begon aan een rustgevende douche, maar alle andere teamplayers pakten allemaal een fles om leeg te gooien. Helaas had Evy ze errug vast dichtgedraaid, dus ging er één fles niet open. Nadat iedereen het moest proberen, we blijven toch lichte autistische trekjes hebben, was Laura de verlossende krachtpatser. Dusss als je ooit je potje pindakaas niet open krijgt, rijd ff langs de Hoogstraat, want Laura a.k.a. popeye helpt je graag.

Nog een tip: via het kanaal naar de sporthal in Veghel rijden is echt korter. Zelfs eigenwijze dames 2 meisjes die in een veeel te grote, luxe auto rijden moeten dit toegeven.

Volgende week geen wedstrijd, want dan doen we met z’n alle ongegeneerd dansjes in de Gouwe. Hint naar onze outfits: we kunnen je laten zweten. Laat die fantasie nog maar even een laatste keer los!

De week erna, op 1 maart, spelen we de wedstrijd die niet doorging door het windje van Ciara om 18.00 thuis tegen Yellow Socks. We zien jullie graag op de tribune!

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.