VSE2 wint streekderby tegen Black Eagles

Joeehooe weer een beetje laat maar iedereen kan nu mooi de tijd dat ze normaal zouden trainen of spelen, gebruiken om dit verslag nog even te lezen.

Op 11 oktober stond een wedstrijd tegen Black Eagles gepland. De ware derby zoals Luc en Toine ons meedeelden. Om toch nog even de spanning, die al lichtelijk aanwezig was, op te voeren. Het waren ook wel vooral Luc en Toine die wilden winnen, want zij zijn toch wel samen met Isa en Li de overlopers, dus zij moesten wel even bewijzen dat dit een verstandige overstap was. Daarbij zaten er ook nog twee Balkumse bij BE, dus we wilden aan hen laten zien dat hun overstap juist wat minder verstandig was. Nou anyway, de conclusie is dat we heel graag wilden winnen.

Omdat de wedstrijd naast ons niet doorging, mochten we full-court spelen. Normaal is dit een best goede keuze omdat we dan onze ‘iets oudere’ tegenstanders eruit kunnen rennen. Nou dat idee pakte nu iets minder goed uit, want de meiden van BE zijn allemaal 10 jaar jonger dan wij en dus renden zij ons er met gemak uit. Dat was in het begin dus wel even wennen, maar gelukkig duurde dit niet lang en lieten we snel even zien dat wij ook konden rennen en scoren! Want dat is dus ook best belangrijk in basketbal. De schoten vielen goed, we hadden mooie aanvallen en de defense was prima. Nu merk ik dat het toch een tijdje geleden is dat we deze wedstrijd hebben gespeeld, want naast het feit dat we gewoon echt goed waren! kan ik me niet zo veel meer herinneren van de wedstrijd.

Het doel was in ieder geval om zo veel mogelijk punten te halen, want omdat Toine goed bevriend is met ‘onze hugo’ hadden we vernomen dat dit wel eens de laatste wedstrijd kon zijn. En dat betekende dat we (tijdelijk) kampioen konden worden. Ons doel was daarom minimaal 100 punten om ons doelsaldo even op te krikken. Dat bleek nog een hele moeilijke taak, want 9 mensen hadden het al geprobeerd voor Laura eeindeeelijk na 51 minuten de 100 over ging!! Omdat dames 2 zo super volwassen is, hebben we afgesproken dat Laura dan ook een taart moest bakken. Ze komt daar nu echter wel heel makkelijk van af, want na deze wedstrijd hebben we elkaar niet meer gezien. Ze had nog even geprobeerd om de taart die we gekregen hadden van de zoon van een vrouw die we gered hebben (super vet dit toch), af te schuiven als zijnde haar taart, maar hier trapte natuurlijk niemand in. Maar Lau, als je dit leest, maak ff die taart en maak een drive-through zodat we een stukje af kunnen komen halen!

Owja eindstand: 104-34!

Voeg een reactie toe

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.